عشق تو اين دوره زمونه ..... مثل تپه اي ميمونه كه هر خري از اون بالا ميره

فيلم هاي در حال ساخت جام جهاني:1- پت و مت با بازيه ميرزاپور و رحمان رضايي  2- تام و جري با هنرمندي فيگو و
 کعبي 3- 2قلوهاي افسانه اي با بازيه برانکو و چلنگر 4- زندگي پيامبران با حضور افتخاريه علي دايي در نقش حضرت نوح

دیشب تو را زمستی

در ماه دیده بودم

گویا فضا نوردان

در ماه ریده بودند

دوباره شب شدو من بي قرارم

كانكت كن زود بيا در انتظارم

بيا من آمدم پاي مسنجر

شدم محصور آواي مسنجر

بيا هارد دلت را ما ببينيم

گل از كنج هوم پيج ات بچينيم

بيا آيكون نماي بي نشانم

كه من جز آدرس ايميلت ندانم

بيا امشب كمي آنلاين باشيم

و تا صبح با sun shine باشيم

بيا فرهاد بي تو قش كرده

و حتي هارد ديسك هم crash كرده

بيا اي عشق دات كام عزيزم

بيا پاي توw ها بريزم

بيا اي حاصل سرچ جهاني

بيا اجرا كن آن فايل نهاني

اگر آيه دعايت مينمايم

دعا تا بي نهايت مينمايم

مبادا لحظه اي DC شوي يار

جدا از پاي آن PC شوي يار

بمان تو جاودان اندر دل من

بمان تا حل شود هر مشكل من

پسر برتر از دختر آمد پدید
پسر جمله را گفت و چیزی ندید
نگو دخترک با یکی دسته بیل
سر آن پسر را شکسته جمیل
بگفتا جوابت نباشد جز این
نگویی دگر جمله ای این چنین!
و گرنه سر و کار تو با من است
که دختر جماعت به این دشمن است
پسر اندکی هوشیاری بیافت
سرش چون انار رسیده شکافت
پسر گفتش « ای دختر محترم
که گفته که من از شما بهترم؟
که دختر جماعت به کل برتر است
ز جن تا پری از همه سرتر است
پسر سخت بیجا کند، مرگ بید
که برتر ز دختر بیاید پدید!»
پس آن ضربه خیلی نشد جابجا
که یک مغز معیوب شد جابجا

يادم آن روزی که بودم اولی

ناز و طناز و عزیز و فلفلی

شاه خانه بودم و با داد و دود

هر چه می خواستم آماده بود

وای از آن روزی که آمد دومی

نق نقو و بد ادا و قم غمی

من وزير گشتم افتادم ز چاه

دومی هم جای من گرديد شاه

تا به خود آيم و خود داری کنم

سومی هم آمد و شد خواهرم

دختری زيبا و خوش رو مثل ماه

من و داداشم کشيديم سوز و آه

جای سبزی و نشاط و خرمی

سر رسيد از گردگاه چهارمی

ديگر آن خانه برايم تنگ بود

سبزی و گل در نگاهم سنگ بود

داشتم می کردم عادت ناگهان

پنجمی هم پانهاد در اين جهان

بهر سوختن پنج تن کافی نبود

ششمی هيزم شد و من مثل دود

ناصر و شهناز و شهين

احمد و عباس و هفتم شد مهين

ای امان ای امان ای امان

ای امان از دست بابا و مامان

بار ديگر مادرم شد حامله

اين که آيد تيم فوتبال کامله

ناصر و شهناز و مهناز و شهين

احمد و عباس و فرهاد و مهين

علی مردان و گل معصومه جان

آخريش هم می شود دروازه بان

اگه بی نمک بود به بزرگواری خودتون ببخشيد

الهــــی! به مــــــردان در خانه ات!
به آن زن ذلیلان فـــــرزانــــــه ات!
 
به آنانکه با امـــــر "روحی فداک"!
نشینند وسبـــــــــــــزی نمایند پاک!
 
به آنانکه از بیـــــــخ وبن زی ذیند!
شب وروز با امــــــر زن می زیند!
 
به آنانکه مرعــــــــــوب مادر زنند!
ز اخلاق نیکـــــــــوش دم می زنند!
 
به آن شیــــــــــــر مردان با پیشبند!
که در ظـــرف شستن به تاب وتبند!
 
به آنانکه در بچّــــــــــه داری تکند!
یلان عوض کــــــــــــردن پوشکند!
 
به آنانکه بی امــــــــــــر واذن عیال
نیاید در از جیبشان یک ریــــــــال!
 
به آنانکه با ذوق وشــــــــــوق تمـام
به مادر زن خود بگویند: مـــام (!)
 
به آنانکه دارند بــــا افتخـــــــــــــار
نشان ایزو...نه!"زی ذی نه هزار"!
 
به آنانکه دامـــــــن رفــو می کنند!
ز بعد رفــــــــویش اُتـــو می کنند!
 
به آنانکه درگیــــر ســــوزن نخند!
گرفتـــــــــــار پخت و پز مطبخند!
 
به آن قرمــــــــه سبزی پزان قدر!
به آن مادران به ظاهــــــــــر پدر(!)
 
الهـــــــــی! به آه دل زن ذلیــــــل!
به آن اشک چشمان "ممّد سبیل"(!)
 
به تنهای مردان که از لنگـــه کفش
چو جیــــــــغ عیالاتشان شد بنفش!
 
:که مارا بر این عهـــد کن استوار!
از این زن ذلیلی مکن برکنـــــــار!
 
به زی ذی جماعت نما لطف خاص!
نفرما از این یوغ مــــــارا خلاص!
 

زندگي يعني چكيدن همچو شمع از گرمي عشق

زندگي يعني لطافت گم شدن در معني عشق

زندگي يعني دويدن بي امان در وادي عشق

رفتن و آخر رسيدن بر در آبادي عشق

تجليگه خـود كـرد خـــدا ديــده مـا را .... در اين ديده درآييد و ببينيد خـدا را

خـدا در دل ســودا زدگانست بجوئيد .... مجوييد زميـن را و مپوييد سمـا را

بلا را بپرستيم و به رحمـت بگزينيم .... اگر دوسـت پسـنديد، پسـنديم بلا را

طبيــبان خداييم و بـه هـر درد دواييم .... به جايي كه بود درد فرستيم دوا را

ببنديد در مـرگ و ز مـردن مگريزيد .... كه مـا بـاز نموديم در دار شفـــا را

حجاب رخ مقصود من و ما و شماييد .... شماييد ببينيد مــن و مـا و شمــا را

***

 چه لطيف می نوازي تو ستار همزبانــی

          چه محبتـی تو بـر دل بكنــی به رايگانــی

ز كجاست اين نوای تو و اين خروش نايت    

   به جهان نديده ام من چو تو ماه دلستانی

***

چندی پيش، دوست بيماری را به آورژانس بيمارستانی که در آن کار می‌کنم رساندم و چون کسی را نداشت، وظيفه خود دانستم در کنارش به نشينم تا هم تنها نماند و هم اينکه بتوانم بعنوان مترجم کارش را راه بياندازم. بنده و هموطن بيمار درست دوازده ساعت تمام در اتاق انتظار آورژانس منتظر مانديم تا پزشک کشيک بسراغمان آمد و کار هموطن ما را راه انداخت. خدا کار همه را راه بياندازدد بعد از خاتمه کار، هموطن را در تاکسی گذاشتم و روانه خانه‌اش کردم و بنده هم بدون خواب و استراحت به محل کارم ، به همان بيمارستان روانه شدم.

امروز در روزنامه‌ها خواندم: برابر بررسی‌های بين‌المللی که انجام گرفته، کشور سوئد بين هيجده کشور بزرگ جهان، دارای بهترين و برجسته ترين خدمات پزشکی می‌باشد. باخودم فکر کردم با اين حساب، در ساير کشورهای دنيا، برای ملاقات پزشک، ر آورژانس، بيمار و همراهش ناچار بايد روزها منتظر باشندد

: نتيجه اخلاقی
اميدوارم بيمار نشويد و راه و کارتان به آورژانس نکشد. اگر کشيد، خودتان را به يک سفر طولانی آماده کنيدد بنابراين غذا، قند و چای، روزنامه، خمير دندان، مسواک، پتو، قلم و کاغذ برای نوشتن وصيت نامه، فراموش نشودد تازه اگر هم ما را، در ليست ورثه‌های خودتان قرار نداديد، مهم نيستد

خدا به داد مردم‌هايی برسد که مملکت‌شان، در آزمون خدمات پزشکی مردود شدندد

وقتی کسی بيمار می‌شود، همراهان او، بی‌خوابی می‌کشندندد

اگر سفر شما به آورژانس، يک سفر بی‌بازگشت شد، ما را حلال کنيدد ما هم پيشاپيش فقدان شما را، به ورثه‌هايتان، تسليت می‌گوييمد

اگه يه روز تو خيابون، از کنار يه گنجشک رد شدي و اون گنجشك نپريد، فکر نکن دوستت داره، تو رو آدم حساب نکرده!

يا رب اين عادت چه مي باشد كه اهل ملك ما

گاه بيرون رفتن از مجلس ز در رم مي كنند

جمله بنشينند با هم خوب و برخيزند خوش

 چون به پيش در رسند از يكدگر رم مي كنند

همچنان در موقع وارد شدن در مجلسي

گه ز پيش رو گهي از پشت سر رم مي كنند

در دم در اين يكي بر چسپ رود آن يك براست

از دو جانب دوخته بر در نظر رم مي كنند

بر زبان آرند بسم الله بسم الله را

گوئيا جن ديده يا از جانور رم مي كنند

اين كه وقت رفت و آمد بود اما اين گروه

در نشستن نيز يك نوع دگر رم مي كنند

فرضاً اندر مجلسي گر ده نفر بنشسته اند

چون يكي وارد شود هر ده نفر رم مي كنند

گوئي اندر صحنه ي مجلس فنر بنشانده اند

چون يكي پا مي نهد روي فنر رم مي كنند

نام اين رم را چو نادانان ادب بنهانده اند

بيشتر از صاحبان سيم و زر رم مي كنند

از براي رنجبر رم مطلقا معمول نيست

تا توانند از براي گنجور رم مي كنند

گر وزيري از در آيد رم مفصل مي شود

ديگر آنجا اهل مجلس معتبر رم مي كنند

چه مردنی بودند
در امتداد اطوهای هر شب وسواس
چروکهای لباس!
و من هميشه به دنيای روز می گفتم:
- لباس های چروک
به من نمی آيد!...
و اعتماد بنفسی که زير کفش من
به شکل ارتفاع پاشنه، تق تق می کرد
هويت من بود...
و دور چشمهای من، هميشه قابی بود
که عکسشان می کرد:
غروب، آبی بود،
غريزه آبی بود،
نگاه دزدکی کوچه های ولگردی
و عشق، آبی بود؛
به رنگ آینه ی بی تفاوتی هايم
- به رنگ خوشبختی...

* * *

وجودواره ی من
به من نمی آمد...

* * *

شبی که باور کردم «نهايت شب» را،
چنان چروکی پير
- وجودواره ی من ـ
در امتداد اطوهای هر شبش جان داد
و اعتماد بنفس
به تق تق بدون رسميتش پايان داد.

اين کـُوله بار عشقو گذاشتی باز روُ دوُشم
هيچی نمونده تا من دوباره زيرو روُشم

آن تير که آن کمان چشم تو رها کرد ،
            ديدی که چه ها کرد
ديدی که سراسيمه دل از سينه جدا کرد
            ديدی که چه ها کرد
با خـود دوهزار غصه وُ درد تازه آورد
ديدی که فقط آمدو يک دَرد دَوا کرد

 خيال نميکردم که تو ،يه روز عزيز من بشی
از اين خزون بی کـَسی ،راه گُريز من بشی
به فکر من نميرسيد ،اصلا بدونی عــشـق چيه
اُونی که دنبال هوس ،يا اُون که عاشقت کيه

مگه ميَشه تورو ديدو ،به تو از دو رَنگيا گفت
تورو بايد ديدو بايد به تو از قـَشنگيــا گفت
مگه ميشه که دُروغ گفت ،به توئی که نازنينی
تـو خودت ميشناسی عشقو ،هرکجا اُونو ببينی
 
خيال نميکردم که تو ،يه روز همه کـَسـَم بشی
با من بی کـَسو غريب ،يه روزی هم قـَسَم بشی
اصلا نمی اُومد بـِهـِت که عشقو حتی بشناسی
اما ديدم که مثل تو ،عاشق نميشه هيچ کـَسی

شبهای درازيست که در خلوت دل بيدارم
در بَزم غريبانه ای از عشق تو دعوت دارم

اين کـُوله بار عشقو گذاشتی باز روُ دوُشم
هيچی نمونده تا من دوباره زيرو روُشم

آن تير که آن کمان چشم تو رها کرد ،
            ديدی که چه ها کرد
ديدی که سراسيمه دل از سينه جدا کرد
            ديدی که چه ها کرد
با خـود دوهزار غصه وُ درد تازه آورد
ديدی که فقط آمدو يک دَرد دَوا کرد

 خيال نميکردم که تو ،يه روز عزيز من بشی
از اين خزون بی کـَسی ،راه گُريز من بشی
به فکر من نميرسيد ،اصلا بدونی عــشـق چيه
اُونی که دنبال هوس ،يا اُون که عاشقت کيه

مگه ميَشه تورو ديدو ،به تو از دو رَنگيا گفت
تورو بايد ديدو بايد به تو از قـَشنگيــا گفت
مگه ميشه که دُروغ گفت ،به توئی که نازنينی
تـو خودت ميشناسی عشقو ،هرکجا اُونو ببينی
 
خيال نميکردم که تو ،يه روز همه کـَسـَم بشی
با من بی کـَسو غريب ،يه روزی هم قـَسَم بشی
اصلا نمی اُومد بـِهـِت که عشقو حتی بشناسی
اما ديدم که مثل تو ،عاشق نميشه هيچ کـَسی

شبهای درازيست که در خلوت دل بيدارم
در بَزم غريبانه ای از عشق تو دعوت دارم